Το Βυζάντιο,όπως όλοι γνωρίζουμε από το εγχειρίδιο της Ιστορίας,θεωρείτε κράτος κυρίως χριστιανικό με επικεφαλή τον αντιπρόσωπο του Θεού στην γή. Ως αποτέλεσμα,ο άνθρωπος αυτός θεωρείται θεοστεφής,δηλαδή φωτισμένος από τον Θεό,άρα και ''εκπρόσωπο''-αυτοκράτορα του Βυζαντίου.Αυτή η χριστιανική οικουμενικότητα είναι και η βάση της αιωνιότητας της αυτοκρατορίας,η οποία θα μείνει αλώβητη στο πέρασμα των αιώνων,η οποία δικαίως γίνεται και ο αμύντωρας της αυτοκρατορίας.Εδαφική παγκοσμιότητα ως κληρονομία ρωμαϊκή, χρονική αιωνιότητα ως προνόμιο χριστιανικό και ελληνογλωσσία πολιτισμική, είναι λοιπόν οι θεμελιακές αρχές της βυζαντινής αυτοκρατορικής υπόστασης. Εξηγούν, γιατί όλοι οι εκτός Βυζαντίου λαοί διακυβεύουν (όταν πολεμούν ή αντιμάχονται τους Βυζαντινούς) την ακεραιότητα της παγκόσμιας αυτοκρατορίας διεκδικώντας δικαιώματα, που ιστορικά της ανήκουν. Άρα δεν μπορεί παρά να είναι και να θεωρούνται ως εχθρικά διακείμενοι κατά του θεοφυλάκτου κράτους των Ρωμαίων, εκτός αν υποταχθούν στην κηδεμονία ή την ηγεμονία της βυζαντινής εξουσίας.
Με συμπέρασμα των παραπάνω,οι Βυζαντινοί δικαιωματικά συνεχίζουν να αυτοαποκαλούνται ως οικουμένη στο πέρασμα των αιώνων λόγω της θρησκευτικής τους υπόστασης αλλά και της εδαφικής παγκοσμιότητας ως κληρονομιά.
Νικόλαος Ματθαιόπουλος Β3
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.